Silnik do drona fotograficznego: dobór do kamery, ciągu i napięcia szyny

Silnik do drona fotograficznego wybiera się pod to, co ma unieść, oraz pod to, jak równomiernie utrzymuje tę masę w powietrzu, a nie pod największą wartość ciągu w danej gamie produktów. Konstrukcja nośna kamery stawia dwa pytania naraz: wystarczający ciąg na wirnik, by unieść kamerę, gimbal i pakiet, oraz uzwojenie, które pozostaje gładkie i chłodne, gdy statek powietrzny utrzymuje powolny zawis przy częściowym otwarciu przepustnicy. Cztery porównywane tu rekordy T-Motor – MN4006 KV380, MN6007 II KV160, MN7005 KV230 i U7 KV280 – obejmują od 68 g do 317 g publikowanej masy oraz od 2309 g do 6419 g publikowanego ciągu, a ten rozrzut przekłada się ściśle na klasę ładunku kamery. To samo obciążenie opisano na stronie aplikacji UAV fotograficzne.

Szybka odpowiedź

Masa kamery wyznacza założenia, zanim zrobi to jakakolwiek liczba dotycząca silnika. Wielowirnikowiec nośny kamery dźwiga gimbal, którego własna masa jest ułamkiem konstrukcji, a każdy gram przeznaczony na kamerę i jej stabilizację to gram, który zespół napędowy musi unieść, utrzymać i skorygować. Praktyczna konsekwencja jest taka, że silnik do drona fotograficznego wybiera się według ciągu, jaki musi wytworzyć w punkcie zawisu, a nie według ciągu, jaki potrafi wytworzyć przez chwilę przy pełnym otwarciu przepustnicy. Cztery tutejsze rekordy są publikowane w bardzo różnych punktach tego zakresu: 2309 g, 4640 g, 4691 g i 6419 g, na śmigłach od 16 in do 24 in i na szynach od 4-6S do 12S.

Dwie kolumny w tej grupie ważą więcej, niż sugeruje ich szerokość. Pierwsza to publikowany ciąg, ponieważ konstrukcja nośna kamery musi utrzymywać swój ciąg przez wiele minut, a nie przez sekundy, które quad wyścigowy spędza przy pełnym otwarciu przepustnicy. Druga to rezystancja wewnętrzna, ponieważ masa silnika i rezystancja uzwojenia równoważą się wzajemnie w obrębie ustalonego rozmiaru stojana, a to składnik rezystancji zamienia prąd zawisu w stratę w miedzi w korpusie bez aktywnego chłodzenia. Rezystancja uzwojenia to to, co czyni stratę w miedzi możliwą do oszacowania, ale nie jest ona całym ciepłem silnika: temperatura, jaką osiąga silnik, zależy także od jego pozostałych strat oraz od tego, jak ciepło opuszcza korpus. Odczytywanie tych dwóch kolumn razem oddziela lekki rekord zbudowany dla małej platformy kamerowej od cięższego rekordu zbudowanego, by utrzymać duży gimbal w stałym wietrze.

Podział między tymi czterema biegnie po szynie, a nie po ciągu. Jeden rekord jest publikowany dla 4-6S, jeden dla 6S, jeden dla 12S, a jeden w zakresie 3-8S, a wartości KV podążają za tym podziałem, od 160 KV w rekordzie 12S do 380 KV w rekordzie 4-6S. Ponieważ KV to prędkość wału na przyłożony wolt, rekordy o różnej liczbie ogniw osiągają porównywalne prędkości wału przy różnych napięciach pakietu, a liczbą, która je rozdziela, jest prąd pobierany przez każdy z nich dla swojego publikowanego ciągu. To jest łańcuch, przez który wybiera się silnik do drona fotograficznego, a poniższe sekcje rozkładają go po kolei.

Co decyduje o silniku do drona fotograficznego

Silnik do drona fotograficznego to komponent napędowy dobierany pod ładunek kamery, a nie pod cel wydajnościowy. Ta jedna zmiana punktu odniesienia przesuwa nacisk ze szczytowych liczb na tę część zakresu pracy, którą statek powietrzny faktycznie wykorzystuje, ponieważ platforma kamerowa wznosi się raz, stabilizuje się, a następnie utrzymuje wysokość przez większość swojego lotu. Dwie poniższe sekcje omawiają po kolei konsekwencje tego przesunięcia: ile ciągu musi utrzymywać każdy wirnik oraz jak dopasowuje się do tego uzwojenie.

Ciąg na wirnik wobec masy kamery

Ciąg na wirnik to najpierw dzielenie, a dopiero potem specyfikacja. Masa całkowita statku powietrznego podzielona przez liczbę wirników daje ciąg, jaki musi wytworzyć jeden silnik, by utrzymać statek w miejscu, i ta wartość jest dolną granicą, a nie celem. Konstrukcja nośna kamery pozostawia zwykle zapas powyżej punktu zawisu, tak aby kontroler lotu mógł podnosić ciąg na poszczególnych wirnikach w celu korekty położenia, i to ten zapas oddziela publikowaną wartość ciągu od punktu roboczego. Rekord 2309 g w tej grupie i rekord 6419 g nie są dwiema odpowiedziami na to samo pytanie; to odpowiedzi na pytania zadane przez różne masy kamery i różne liczby wirników, a żadna z tych wartości nie jest użyteczna, dopóki nie ustali się masy konstrukcji i liczby wirników. Silnik do drona fotograficznego wymiaruje się zatem z tego dzielenia, a nie ze szczytowej liczby w danej gamie produktów.

KV jako pierwszy filtr dla konstrukcji nośnej kamery

KV to pierwszy filtr, ponieważ łączy dwie decyzje, które najtrudniej zmienić później: śmigło i pakiet. Duże, wolne śmigło o niskim obciążeniu tarczy to to, czego chce platforma kamerowa, a duże śmigło potrzebuje niższej prędkości wału dla tego samego ciągu niż małe. KV to obroty na minutę na wolt, więc prędkość wału, jaką osiąga rekord, jest iloczynem jego KV i przyłożonego do niego napięcia szyny. Dlatego rekord 12S ma tu najniższe KV w grupie, a rekord 4-6S najwyższe, i dlatego wartość KV podana sama w sobie nic nie mówi o tym, jak szybko silnik będzie się obracał w konkretnej konstrukcji.

Jak masa kamery wyznacza założenia dla silnika do drona fotograficznego

Masa kamery dociera do silnika przez budżet ładunku, a to budżet ładunku wyznacza liczbę wirników oraz ciąg, jaki musi utrzymywać każdy z nich. Silnik do drona fotograficznego znajduje się zatem na końcu łańcucha, który zaczyna się przy kamerze i jej gimbalu, a dwa poniższe kroki to miejsca, w których ten łańcuch jest najdłuższy.

Jak klasa ładunku wyznacza liczbę wirników

Mała kamera na zwartym gimbalu pasuje do lekkiego wielowirnikowca o umiarkowanej liczbie wirników, a duża kamera kinowa na stabilizowanym mocowaniu wymaga albo większej liczby wirników, albo większych. Te dwie dźwignie nie są równoważne: dodanie wirników dzieli wymaganie ciągu, a jednocześnie dodaje masę i opór, natomiast powiększenie śmigieł zwiększa ciąg dostępny z każdego wirnika bez dodawania silnika. W tej grupie najmniejszy rekord publikuje 2309 g ciągu na śmigle 16 in, a największy 6419 g na śmigle 22 in, więc klasa ładunku, której służy każdy z nich, jest wyznaczona w takim samym stopniu przez śmigło, z jakim jest publikowany, jak przez uzwojenie w jego wnętrzu. Dlatego silnik do drona fotograficznego dobiera się pod klasę ładunku, a nie pod rozmiar konstrukcji.

Przepustnica zawisu i zapas przy częściowym otwarciu

Przepustnica zawisu to miejsce, w którym platforma kamerowa zużywa swój akumulator, i jest to ułamek publikowanego pasma ciągu, a nie jego ustalony procent. Dane testowe producenta ukazują kształt tego pasma. Dla U7 KV280 publikowane dane testowe dla śmigła 22 × 6.6 in CF przy 24 V podają 1565 g ciągu przy 10.52 g/W w punkcie 50% otwarcia przepustnicy, wobec 4640 g przy 5.51 g/W przy pełnym otwarciu. W tych podanych warunkach testowych punkt niższego otwarcia przepustnicy dostarcza więcej ciągu na wat, a publikowana wartość dla pełnego otwarcia jest pułapem dla konstrukcji, a nie punktem, w którym przebiega misja. Punkt 50% nie jest jednak uniwersalnym celem zawisu: punkt pracy, w którym stabilizuje się konstrukcja, zależy od jej masy całkowitej, liczby wirników, zamontowanego śmigła oraz zapasu ciągu, jakiego kontroler lotu potrzebuje do sterowania położeniem.

Drgania i przepustnica zawisu w konstrukcji nośnej kamery

Drgania docierają do obrazu przez gimbal, a gimbal jest wrażliwy dokładnie w tym paśmie, które wielowirnikowiec wytwarza w zawisie. Silnik wnosi do tego pasma wkład dwiema drogami: tętnieniem momentu obrotowego przekazywanym na śmigło oraz sposobem, w jaki jego własna masa zachowuje się na mocowaniu. Obie drogi wyznaczają wybory konstrukcyjne, które kolumny specyfikacji opisują tylko częściowo, i obie mają większe znaczenie w UAV fotograficzne niż w konstrukcji latającej dla prędkości, ponieważ obraz jest ładunkiem, a nie produktem ubocznym lotu.

Zapadkowanie, liczba biegunów i gładkość przy niskiej prędkości

Zapadkowanie to zmienność momentu obrotowego odczuwana, gdy wirnik przechodzi z jednej pozycji zęba stojana do następnej, i zależy ono od kombinacji żłobków i biegunów, a także od konstrukcji magnetycznej silnika, jego szczeliny powietrznej i tolerancji produkcyjnych. Konfiguracje 18N24P i 24N28P w tej grupie wprowadzają wiele kroków na jeden obrót, co jest użytecznym kontekstem konstrukcyjnym, ale sama liczba żłobków i biegunów nie rozstrzyga, który rekord wytwarza mniejszy moment zapadkowania albo mniejsze drgania w zawisie. Tam, gdzie producent publikuje zmierzony moment zapadkowania, wyważenie wirnika albo dane o drganiach, to te wartości należy porównywać, a ocenie w zamierzonych warunkach pracy podlega kompletny zespół silnik–śmigło.

Masa silnika, sztywność mocowania i tłumienie

Masa silnika, sztywność mocowania i tłumienie współdziałają, wyznaczając zachowanie drganiowe złożonego zespołu napędowego. Zmiana masy silnika albo sztywności mocowania może przesunąć rezonanse konstrukcyjne, ale to, czy poprawia to stabilność obrazu, zależy od wynikowych częstotliwości modalnych, od źródeł wzbudzenia i od tego, jak reaguje gimbal, więc efekt ocenia się na poziomie zespołu, a nie wnioskuje z samej masy silnika. To, co kolumna masy rzeczywiście niesie, to koszt, który nie budzi wątpliwości: rekord 317 g i rekord 68 g w tej grupie leżą na przeciwległych krańcach obciążenia, które pozostałe wirniki muszą unosić przez cały lot. Ponieważ porównanie nie zawiera konstrukcji mocowania, widma drgań ani wyniku modalnego dla czterech rekordów, tutejsze kolumny wspierają odczyt masy, a nie ranking tego, który z nich lepiej pochłania zakłócenia.

Silnik do drona fotograficznego: matryca porównania specyfikacji

Cztery porównywane tu rekordy to modele T-Motor, których publikowanym obciążeniem jest unoszenie kamery, przedstawione jako jeden zbiór specyfikacji i uporządkowane według publikowanej masy, tak aby krok od najlżejszego rekordu do najcięższego był widoczny w samej kolumnie. Każda wartość to liczba publikowana przez producenta dla danego modelu przy nazwanym obok śmigle, i żadna komórka nie jest szacowana. Tam, gdzie rekord nie zawiera pola, tabela to sygnalizuje, zamiast wypełniać lukę. Wszystkie cztery należą do tej samej kategorii Silniki do UAV i tego samego obciążenia UAV fotograficzne, a każdy jest kandydatem na silnik do drona fotograficznego dla innej klasy ładunku.

Model, konfiguracja stojana, rezystancja wewnętrzna, publikowana liczba ogniw, maksymalny ciąg, śmigło testowe i waga zgodnie z publikacją producenta dla czterech porównywanych tu rekordów nośnych kamery, uporządkowane według publikowanej wagi. Maksymalny ciąg to wartość publikowana dla każdego modelu przy nazwanym obok śmigle, i zależy ona od tego śmigła oraz od napięcia szyny użytego w teście, więc kolumna jest porównywalna w obrębie grupy tylko w tym sensie, że opisuje własny publikowany warunek każdego modelu. Liczba ogniw jest pokazana tak, jak została opublikowana, więc pojedyncza wartość oznacza jedno publikowane okno, a zakres oznacza, że model jest publikowany w całym zakresie. Waga obejmuje przewód i złącze. Żadna osobna kolumna nie powtarza wartości KV, ponieważ każda nazwa modelu w tabeli zawiera własną wartość KV.

Dwa odczyty się wyróżniają, gdy cztery rekordy znajdą się na jednej stronie, i żaden z nich to nie kolumna ciągu. Pierwszy to fakt, że rezystancja wewnętrzna nie biegnie w tym samym porządku co masa silnika w tym zestawie czterech modeli. MN4006 KV380 i MN6007 II KV160 podają odpowiednio 194 mΩ i 178 mΩ przy 68 g i 159 g publikowanej masy, natomiast MN7005 KV230 i U7 KV280 podają po 71 mΩ. To użyteczne różnice specyfikacji, ale sama rezystancja nie ustala konstrukcji uzwojenia ani nie przewiduje, który rekord pracuje chłodniej w zawisie: strata w miedzi wytwarzana przez rekord zależy od prądu i od definicji rezystancji należących do jego własnego punktu pracy, a całkowite nagrzewanie silnika zależy także od jego pozostałych strat oraz od warunków chłodzenia.

Drugi odczyt dotyczy dwóch rekordów, które leżą najbliżej siebie pod względem ciągu. MN7005 KV230 publikuje 4691 g, a U7 KV280 publikuje 4640 g, czyli różnicę 51 g, a mimo to oba dzieli 129 g masy i mają różne konfiguracje stojana oraz różne okna szyny. Niemal identyczny publikowany ciąg przy innym układzie stojana i innej liczbie ogniw to najwyraźniejsze w tabeli przypomnienie, że ciąg jest właściwością silnika razem ze śmigłem i napięciem, a masa i rezystancja są wynikami pakowania, a nie opisami obciążenia. Wybór między nimi zależy od szyny, jaką może unieść konstrukcja, oraz od odległości silników od elektroniki, a nie od 51 g.

Trzeci odczyt dotyczy szyny. Dwa rekordy są publikowane dla pojedynczego napięcia, 6S i 12S, a dwa w obrębie okna, 4-6S i 3-8S. Rekordy o pojedynczym napięciu są scharakteryzowane w jednym punkcie pracy, co czyni je łatwymi do porównania, ale wąskimi w integracji, natomiast rekordy okienkowe pozostawiają wybór pakietu otwarty. W konstrukcji nośnej kamery okno ma znaczenie, ponieważ pakiet często wybiera się po konstrukcji, a rekord publikowany w zakresie 3-8S lub 4-6S utrzymuje tę decyzję dostępną.

Dopasowanie silnika do drona fotograficznego do napięcia szyny i klasy śmigła

Silnik do drona fotograficznego jest zdefiniowany dopiero wtedy, gdy dołączy się do niego napięcie szyny i śmigło, ponieważ te dwa wejścia zamieniają wartość KV na prędkość wału, a ciąg na prąd. Dwie poniższe sekcje omawiają te wejścia w kolejności, w jakiej wzajemnie się ograniczają.

Okno napięcia szyny

Okno szyny publikowane dla silnika do drona fotograficznego to zakres napięć pakietu, które producent scharakteryzował. Przy danym poziomie mocy wału w porównywalnych warunkach wyższe napięcie szyny pozwala na ogół na niższy prąd zasilania, co obniża stratę w miedzi, a wyższa liczba ogniw oznacza też cięższy pakiet i regulator ESC o wyższym znamionowaniu. Sam wybór szyny nie wystarcza jednak, by uszeregować te cztery rekordy według prądu zawisu albo według wydajności napędu, ponieważ ich charakterystyki silnika, śmigła, wymagania ciągu i punkty pracy są różne; masę pakietu, zgodność z regulatorem ESC oraz dane testowe producenta dla zamierzonego punktu pracy odczytuje się razem, gdy wybiera się szynę. W tej grupie okna biegną od 4-6S w MN4006 KV380 przez 6S w MN7005 KV230 i 3-8S w U7 KV280 do 12S w MN6007 II KV160, więc najszersze pojedyncze okno i najwyższe pojedyncze napięcie dotyczą różnych rekordów i służą różnym konstrukcjom.

Klasa śmigła i ciąg na wirnik

Śmigło wyznacza prędkość wału, jaką silnik musi osiągnąć, oraz moment obrotowy, jaki musi dostarczyć, i dlatego publikowane wartości ciągu podaje się przy nazwanym śmigle. Śmigło 16 × 5.4 in CF w MN4006 KV380, 22 × 6.6 in w MN6007 II KV160, 24 × 7.2 in CF w MN7005 KV230 oraz 22 × 6.6 in CF w U7 KV280 umieszczają te cztery rekordy w różnych klasach średnicy, a ciąg, jaki każdy z nich publikuje, wynika z jego własnego śmigła, a nie z samego stojana. Rekord podany przy dużym, wolnym śmigle nie odtworzy swojego publikowanego ciągu na małym, szybkim, a wartością, którą należy sprawdzić przed podjęciem decyzji, są dane producenta dla śmigła, które konstrukcja faktycznie nosi.

Rekordy nośne kamery model po modelu

Czytane jako grupa, cztery rekordy obejmują zakres nośności kamery od zwartej platformy z gimbalem do dużego stabilizowanego mocowania, a łącznie obejmują napięcia szyny, dla których silnik do drona fotograficznego jest powszechnie publikowany. Każdy z nich omówiono poniżej na podstawie pól, które zawiera jego własny rekord, i niczego więcej.

MN4006 KV380

MN4006 KV380 otwiera grupę przy 68 g wraz z przewodem, na stojanie 18N24P z rezystancją wewnętrzną 194 mΩ i oknem 4-6S. Jego publikowany ciąg 2309 g powstaje na śmigle 16 × 5.4 in CF, a jego rekord zawiera przewód 50 mm oraz prąd biegu jałowego 0.3 A przy 22 V. To rekord dla najmniejszej konstrukcji nośnej kamery w zestawie, w której kamera i gimbal razem stanowią ułamek kilograma, a pakiet jest dość mały, by prąd na wirnik pozostawał umiarkowany na krańcu 4-6S jego okna.

MN6007 II KV160

MN6007 II KV160 to rekord 12S w grupie i ten o najwyższym publikowanym ciągu, 6419 g na śmigle 22 × 6.6 in. Jego stojan 24N28P i rezystancja 178 mΩ występują wraz z masą 159 g wraz z przewodem, przewodem 70 mm oraz prądem biegu jałowego 0.5 A przy 18 V. Niskie KV przy wysokiej szynie to układ, jakiego chce duże, wolne śmigło, a jego znamionowanie 12S, niskie KV i publikowany ciąg czynią go kandydatem do oceny w większych konfiguracjach nośnych kamery, pod warunkiem że śmigło, punkt pracy zawisu, masa całkowita i układ elektryczny są zgodne z zamierzoną konstrukcją.

MN7005 KV230

MN7005 KV230 ma najniższą rezystancję wewnętrzną w zestawie, 71 mΩ, na stojanie 24N28P i masie 188 g wraz z przewodem, i publikuje 4691 g ciągu na śmigle 24 × 7.2 in CF w oknie 6S. Jego przewód ma 60 mm, wał mierzy 15 mm, a prąd biegu jałowego wynosi 0.9 A przy 22 V. Śmigło 24 in na szynie 6S to najszersza tarcza w grupie, i to kombinacja zbudowana, by utrzymywać stabilną platformę kamerową, a nie by ostro się wznosić.

U7 KV280

U7 KV280 to najcięższy tutejszy rekord, 317 g wraz z przewodem, i ma najszersze okno szyny w grupie, 3-8S, co pozostawia wybór pakietu otwarty na dłużej, niż czyni to rekord o pojedynczym napięciu. Jego stojan 12N14P ma rezystancję 71 mΩ, wał mierzy 6 mm, przewód 750 mm, a prąd biegu jałowego 0.5 A przy 10 V, a producent publikuje 4640 g ciągu na śmigle 22 × 6.6 in CF. Przewód 750 mm i masa 317 g to wartości pakowania i instalacji: długi przewód pasuje do ramy, w której silniki montuje się dalej od elektroniki, i żadna z tych wartości nie mówi nic o drganiach wytwarzanych przez zespół.

Dobór silnika do drona fotograficznego: sekwencja wymiarowania

Trzy poniższe kroki stosują te kolumny w kolejności, która zamienia ładunek kamery w listę kandydatów.

Budżet zawisu przed liczbami silnika

Kamerę, gimbal, konstrukcję i pakiet waży się, zanim odczyta się jakikolwiek silnik, ponieważ masa całkowita i liczba wirników razem dają ciąg, jaki musi utrzymywać jeden wirnik w zawisie. Ta wartość wyznacza następnie granice poszukiwań: rekord, którego publikowany ciąg leży poniżej wymagania zawisu na jego własnym śmigle, nie zostanie uratowany przez żaden późniejszy krok. W całej tej grupie publikowany ciąg rośnie od 2309 g do 6419 g, a dwa środkowe rekordy leżą w odległości 51 g od siebie mimo różnicy masy 129 g, co przypomina, że kolumnę ciągu trzeba odczytywać wobec śmigła i szyny, a nie samodzielnie.

Szyna, śmigło i uzwojenie razem

Szyna jest decyzją samą w sobie, ponieważ ustala masę pakietu i klasę regulatora ESC jednocześnie z prądem zawisu. Niskie KV przy wysokiej szynie pobiera mniejszy prąd dla danej mocy wału w porównywalnych warunkach, co obniża stratę w miedzi, i płaci za to cięższym pakietem. W tej grupie wybór biegnie od rekordu 4-6S przez 6S i 3-8S do rekordu 12S, a kolumna rezystancji zaznacza bliskie wybory: 194 mΩ i 178 mΩ w dwóch lżejszych rekordach wobec 71 mΩ w dwóch rekordach o podobnym publikowanym ciągu. To, w co zamienia się ta różnica, zależy od prądu, jaki każdy rekord faktycznie pobiera we własnym punkcie pracy, więc kolumnę odczytuje się jako wskazanie, a nie jako temperaturę.

Mocowanie, masa i prześwit na końcu

Dopiero gdy obciążenie, szyna i uzwojenie zawęziły listę, szczegóły montażowe rozstrzygają wybór, a wtedy zbiór kandydatów jest dość krótki, by rozstrzygnąć go wałem, przewodem i prześwitem. Kolumnę masy odczytuje się na tym kroku wobec budżetu ładunku, a nie jako ocenę jakości. Tam, gdzie rekord nie zawiera pola, od którego zależy budowa, uczciwym posunięciem jest skierowanie pytania do dokumentacji producenta, a nie wywnioskowanie wartości z sąsiedniego modelu.

Trzy kroki zastosowane do tej grupy dają listę kandydatów, a nie odpowiedź:

1. Zwarte platformy kamerowe. MN4006 KV380 to rekord 4-6S o masie 68 g, a jego publikowany ciąg 2309 g na śmigle 16 × 5.4 in pasuje do lekkiego gimbala na małej ramie.
2. Średniej wielkości stabilizowane konstrukcje kamerowe. MN7005 KV230 i U7 KV280 publikują 4691 g i 4640 g na śmigłach 24 × 7.2 in i 22 × 6.6 in, a wybór między nimi wynika z szyny, jaką może unieść rama, oraz z tego, jak daleko silniki leżą od elektroniki.
3. Duże stabilizowane mocowania przy wysokiej szynie. MN6007 II KV160 to rekord 12S i publikuje najwyższy ciąg w zestawie, 6419 g przy najniższym KV.

Najczęściej zadawane pytania

Zasoby oficjalne

T-Motor publikuje oficjalną stronę produktu dla każdej jednostki wraz z panelem specyfikacji i danymi testowymi, a te strony pozostają źródłem prawdy dla każdej wartości podanej w tym przewodniku – na przykład strona produktu MN4006 KV380, strona produktu U7 KV280, strona produktu MN6007 II KV160 i strona produktu MN7005 KV230. Wartości rezystancji, liczby ogniw, ciągu, śmigła i masy w powyższej tabeli to wartości publikowane przez te strony dla każdego modelu. Wartość prądu zawisu przy konkretnym śmigle i napięciu, założenie termiczne stojące za publikowaną wartością mocy albo pole, którego rekord nie zawiera, to pytanie do dokumentacji producenta, a nie wartość, którą można wyprowadzić z panelu specyfikacji.

Co dalej

Zamiast czytać, do tworzenia listy kandydatów trzy narzędzia na platformie wykonują tę pracę po kolei. Przeglądaj pełną kategorię Silniki do UAV, aby zobaczyć te cztery rekordy nośne kamery obok modeli o dużym udźwigu, modeli rolniczych i modeli VTOL, użyj Dobór, aby zawęzić według liczby ogniw, masy i publikowanego ciągu, a następnie zestaw kandydatów ze sobą w Porównanie produktów. Strona aplikacji UAV fotograficzne zawiera to samo obciążenie wraz z własnymi atrybutami filtrów.

Cztery dalsze artykuły obejmują te części doboru nośności kamery, których porównanie silników nie rozstrzyga. Silniki gimbala: napęd bezpośredni o niskim KV dla stabilnych platform kamer omawia oś napędu bezpośredniego, która kieruje kamerę, co jest odrębnym wyborem od silników, które ją unoszą. Silniki BLDC do UAV o długim czasie lotu: wydajność, masa i napięcie szyny bierze te same rekordy i odczytuje je wobec czasu lotu, a nie wobec ładunku, natomiast Jak wybrać silnik do UAV inspekcyjnego: KV, ciąg i stabilny zawis stosuje tę samą logikę ciągu i zawisu do platformy kamerowej, która musi utrzymać pozycję nad jednym punktem. Dobór silnika drona o dużym ciągu: klasa ładunku, wydajność i zapas cieplny podejmuje nośny kraniec tego samego tematu, gdzie ładunek jest dość duży, by zapas cieplny wyznaczał silnik.

Wersja krótka: najpierw zważ kamerę i gimbal, ponieważ wyznaczają one masę całkowitą i liczbę wirników, którym musi służyć silnik do drona fotograficznego; drugie ustal średnicę śmigła, ponieważ wyznacza ona prędkość wału, jaką musi osiągnąć silnik; trzecie dopasuj KV do szyny, ponieważ KV staje się prędkością wału dopiero po przyłożeniu napięcia; a na końcu odczytaj uzwojenie wobec prądu zawisu, ponieważ publikowana wartość ciągu leży powyżej punktu, w którym przebiega misja. W obrębie tej grupy ta sekwencja oddziela rekord 68 g 4-6S od dwóch środkowych rekordów oraz od rekordu 12S, zanim jakikolwiek pojedynczy model zostanie zważony przeciw innemu.